Jak stworzyć punkt spustowy w laboratorium?

 Syndrom bólu mięśniowo – powięziowego jest jednym z najczęściej występujących rodzajów bólu mięśniowego. Uważa się, że jest spowodowany tak zwanymi mięśniowo – powięziowymi punktami spustowymi (MPPS). MPPS to nadwrażliwy obszar w napiętym paśmie mięśnia szkieletowego. Co bardzo ważne, MPPS daje ból lokalny i ból rzutowany (nie mylić z promieniującym!). Nie do końca wiemy w jaki sposób powstają, najbardziej akceptowana hipoteza mówi o zaburzonej neurotransmisji w płytce motorycznej. Najprościej rzecz ujmując, płytka motoryczna to miejsce w którym zakończenie nerwowe „łączy się” z mięśniem, a konkretnie z błoną mięśniową.

Za głównego winowajcę powstawania MPPS uważa się acetylocholinę. Jest to neuroprzekaźnik pobudzający błonę mięśniową – czyli umożliwia skurcz mięśnia. Jeśli mamy winowajcę, to czy byłoby możliwe stworzenie mięśniowo – powięziowego punktu spustowego w warunkach eksperymentalnych in vivo i ex vivo?

Takie pytanie zadali sobie badacze z Hiszpanii. Postanowili za pomocą czynnika powodującego inhibicję acetylocholinoesterazy, utworzyć eksperymentalnie MPPS na modelu zwierzęcym (szczury i myszy). Acetylocholinoesteraza, to enzym odpowiedzialny za eliminowanie nadmiaru acetylocholiny w błonie synaptycznej. Czyli w skrócie, acetylocholinoesteraza „zwalcza” acetylocholinę, naszego winowajcę. Poprzez użycie czynników powodujących inhibicję acetylocholinoesterazy, takich jak metylosiarczan neostygminy (NTG), pyridostigmina (PTG) czy rywastygmina (RTG) można , w teorii, doprowadzić do nadmiernej obecności acetylocholiny w płytce motorycznej i w ten sposób wytworzyć eksperymentalnie MPPS.

Skąd wiemy że doszło do powstania MPPS (lub nie) ?

W omawianym badaniu użyto całą serię specjalistycznego sprzętu. Dzięki elektromiografii (EMG) zmierzono spontaniczne miniaturowe potencjały płytki motorycznej (spontaneous miniature endplate potentials – mEPPs), wykonano techniki histologiczne (ex vivo) i ultrasonografię (in vivo).

Rezultaty pokazują, że wzmożona obecność acetylocholiny w obszarze płytki motorycznej powoduje przykurcz sarkomerów oraz zwiększenie tzw. szumu płytki motorycznej i częstotliwości spontanicznych miniaturowych potencjałów płytki motorycznej. W otoczeniu przykurczonych sarkomerów zauważono również wysokie stężenie glikozaminoglikanów.

Często podczas palpacji MPPS jesteśmy w stanie wyraźnie wyczuć „guzek”, punkt. Być może właśnie dzięki dużemu stężeniu glikozaminoglikanów czujemy obecność tych charakterystycznych guzków.

Dodatkowo, podczas igłoterapii suchej stworzonych eksperymentalnie MPPS udało się wywołać lokalne skurcze mięśniowe ( ang. local twitch response), będące klasycznym objawem patognomicznym MPPS.

 

Reasumując, w stworzonym eksperymentalnie modelu zwierzęcym mięśniowo – powięziowego punktu spustowego zauważono zmiany morfologiczne (przykurcz sarkomerów), oznaki elektrofizjologiczne (wyższa częstotliwość spontanicznych miniaturowych potencjałów płytki motorycznej) jak i oznaki kliniczne (napięte pasma oraz lokalne skurcze mięśniowe (local twitch response) wywołane suchym igłowaniem). Dodatkowo, zauważono wysokie pozakomórkowe stężenie glikozaminoglikanów, mogące dodatkowo przyczyniać się do patofizjologii i objawów klinicznych MPPS.

 

Powyższe badanie pozwala lepiej zrozumieć jak powstają punkty spustowe i jakiej techniki suchego igłowania powinniśmy używać.

Mam nadzieję, że ten wpis był dla Ciebie przydatny. Jeśli masz pytanie, zostaw komentarz. Postaram się pomóc. Jeśli chcesz być na bieżąco z tym, co robi akademia, chcesz móc mnie  o coś zapytać od razu, gdy masz problem – dołącz do grupy na Facebooku dla czytelników bloga: https://web.facebook.com/groups/1654598741253994/

Jeśli chcesz więcej rzetelnej wiedzy na najwyższym poziomie, sprawdź Naszą ofertę kursów igłoterapii suchej/suchego igłowania, możesz zrobić to tutaj: www.atmis.pl/kursy

 

Autor: Mateusz Kobylarz

Absolwent fizjoterapii (PT) na Universidad Rey Juan Carlos w Madrycie. Ukończył studia podyplomowe z zakresu Ortopedycznej Terapii Manualnej i Igłoterapii Suchej na URJC pod okiem dra Fernandez de las Peñas. Certyfikowany Terapeuta Dry Needling DGSA. Tłumaczył i asystował na ponad 20 kursach Trigger Point Dry Needling prowadzonych przez dr Ricardo Ortegę Santiago w Polsce. Autor artykułów i publikacji naukowych dot. bólu mięśniowo – powięziowego. Pracował w Madrycie w prywatnej klinice fizjoterapii i z drużyną piłkarzy ręcznych.

 

Obecnie studiuje osteopatię w FICO Osteopathy Academy w Krakowie. Założyciel ATMIS – Akademii Terapii Manualnej i Igłoterapii Suchej oraz Dry Needling Polska

Literatura: Margalef R, Sisquella M, Bosque M, Romeu C, Mayoral O, Monterde S, Priego M, Guerra-Perez R, Ortiz N, Tomas J, Santafe MM.  EXPERIMENTAL MYOFASCIAL TRIGGER POINT CREATION IN RODENTS.J Appl Physiol (1985). 2018 Oct 11. doi: 10.1152/japplphysiol.00248.2018.

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

div#stuning-header .dfd-stuning-header-bg-container {background-image: url(https://atmis.pl/wp-content/uploads/2019/01/trigger-points-in-shoulder.jpg);background-size: cover;background-position: center center;background-attachment: scroll;background-repeat: no-repeat;}#stuning-header div.page-title-inner {min-height: 620px;}
%d bloggers like this: